AI rond de consultatie, niet erin
In veel praktijken gaat de tijd niet naar de sessie zelf. Hij gaat naar wat Clara Materne de after-sales noemt: het voor en na van de afspraak. Verslagen schrijven, ontvangen documenten lezen en sorteren, dossiers klasseren, mails beantwoorden, patiëntenfiches maken, opmaak verzorgen, een nieuwsbrief of sociale media voeden.
Daar komt AI in haar praktijk aan bod. Volgens haar is de grootste meerwaarde niet sneller redeneren, maar luistertijd teruggeven in de consultatie: "ik zit niet te denken dat ik mijn notities niet mag vergeten". Ze heeft haar consultaties niet ingekort, ze heeft het administratieve werk 's avonds en in het weekend geschrapt.
Het kader vastleggen voor je een tool opent
Het statuut van de zorgverlener verandert de regels
Volgens Clara Materne bestaan er drie situaties naast elkaar: de arts, de gereglementeerde zorgverlener zoals een kinesitherapeut of een diëtist, en de niet-gereglementeerde zorgverlener, waartoe de meeste naturopaten en nutritherapeuten behoren. Elk heeft eigen plichten en rechten, en ze leiden niet tot dezelfde tools.
De vragen die je stelt voor je iets naar een tool stuurt, zijn altijd dezelfde: waar gaan de gegevens naartoe, hoe lang worden ze bewaard, worden ze gebruikt om een model te trainen, en wat verandert het type abonnement dat je hebt afgesloten. Dat laatste punt wordt vaak over het hoofd gezien, terwijl het bepaalt welk regime geldt voor de verstuurde inhoud.
Anonimiseren, pseudonimiseren, instellen
Het principe dat ze hanteert: hoe minder persoonlijke informatie, hoe beter. Geen volledige naam, geen geboortedatum, geen dossiernummer, geen mailadres of telefoonnummer. "Mijn patiënte van 47 met dit en dat probleem" zegt niet hetzelfde als een naam gekoppeld aan een geboortedatum.
Naast anonimisering beschrijft ze een systeem van interne pseudonimisering: bij het aanmaken van een patiëntendossier wordt een pseudoniem gegenereerd dat daarna in de AI-tools wordt hergebruikt. Die handeling kan zelf geautomatiseerd worden, anders zorgt ze voor een administratieve last die het voordeel tenietdoet.
Twee instellingen maken het plaatje compleet: de verbetering van het model op basis van verstuurde inhoud uitschakelen in de instellingen voor gegevensbeheer, en de voorkeur geven aan Europese of Zwitserse hosting wanneer de context dat vereist.
Ze wijst ook op wat vandaag nog onduidelijk is: het juridische statuut van een verslag dat door AI is gemaakt, de grens met software als medisch hulpmiddel, en de dekking van de beroepsaansprakelijkheidsverzekering bij een fout van een assistent. Het juridische kader evolueert trager dan het gebruik.
Van transcript tot consultatieverslag
Het traject
Bij haar zit de toestemming in de algemene verkoopvoorwaarden die de patiënt aanvaardt bij het maken van een afspraak: hij stemt ermee in opgenomen te worden voor het genereren van een consultatieverslag.
De sessie wordt opgenomen met een speciaal opnametoestel dat lange gesprekken aankan en stemmen kan onderscheiden. Ze gebruikt het verslag van het toestel niet: ze haalt het volledige transcript op en laat het door een apart project lopen dat eens en voor altijd is ingesteld. Het document krijgt een datum bovenaan het bestand, wat volstaat om de verslagen zonder tussenkomst chronologisch te ordenen.
De prompt die AI belet om dingen te verzinnen
Dit is het belangrijkste punt van haar demonstratie. Zonder strikte instructies voegt de tool voedingsaanbevelingen toe die nooit zijn gedaan, vult hij een niet-gegeven dosering aan of produceert hij literatuurverwijzingen die nergens bestaan en er toch helemaal ernstig uitzien.
Haar instructies: niets verzinnen, niets reconstrueren, alleen op het transcript steunen, objectief blijven, niet proberen te behagen, liever kritiek geven dan bijtreden. Ze hamert ook op het geheugen: een model dat oude gesprekken herhaalt, haalt patiënten door elkaar. Een laatste nalezing blijft verplicht.
Nog een nuttige correctie: namen van moleculen en merken worden standaard verkeerd gespeld. Een verkeerd geschreven zinkbisglycinaat corrigeer je door de dicteertool vooraf te trainen, en door de zoektocht naar een referentiecatalogus te sturen in plaats van naar het open web.
Een vast verslagsjabloon
Haar verslagstructuur verandert niet van consultatie tot consultatie: klinische klachten, voedingsaanbevelingen, aanbevelingen voor suppletie met de referenties, wat voortgezet, toegevoegd of stopgezet moet worden, de onderzoeken die gepland moeten worden en de afspraken die geregeld moeten worden voor de opvolging. Een vast sjabloon is wat automatisering mogelijk maakt.
De administratie die op de achtergrond draait
Elke avond scant een automatisering haar mailbox, haalt de bijlagen op en klasseert ze in het bijbehorende patiëntendossier. Facturen gaan naar haar boekhoudprogramma. 's Ochtends stuurt een agent haar een overzicht van de dag: de verwachte patiënten, de onbeantwoorde mails, wat de dag ervoor niet gedaan is.
Haar mailbox heeft een assistent die prioriteiten stelt en antwoorden opstelt, die ze inspreekt in plaats van ze te typen. Ze omschrijft het resultaat als "een kleine gepersonaliseerde secretaresse".
Een belangrijke waarborg: ze geeft geen automatische toegang tot alles. De tool vraagt om bevestiging voordat hij een gevoelige actie uitvoert. Een analyse die in de verkeerde map belandt, is moeilijk terug te vinden, en de ordening van een computer blijft iets persoonlijks.
Patiëntenmateriaal, content en permanente vorming
Adviesfiches, documenten die in de consultatie worden meegegeven en opleidingsmateriaal maakt ze voortaan zonder externe dienstverlener. Ze bouwde de veertig slides van haar webinar op die manier, en ging drie tot vier keer over de structuur voordat ze die liet opmaken.
Om bij te blijven maakt ze een onderscheid tussen twee toepassingen. Het zoeken naar studies loopt via een zoekmachine die ontworpen is om bronnen te vermelden, wat verzonnen referenties beperkt. En voor haar eigen content heeft ze een interne bibliotheek opgebouwd: haar cursussen, haar artikels, de boeken die ze betrouwbaar vindt, met de instructie om alleen vanuit die documentatie te antwoorden, nooit vanaf het web.
Een detail dat telt voor de geloofwaardigheid: een tekst die zichtbaar door AI is geschreven, schaadt de geloofwaardigheid van de auteur, zelfs als die volledig achter de inhoud staat. Amerikaanse interpunctie en lange gedachtestreepjes zijn de signalen die ze noemt.
Wat het kost, in euro en in tokens
Betaalde abonnementen vormen een maandelijks budget, dat ze vergelijkt met de tien uur freelancewerk die ze niet meer inkoopt. Ze beschrijft ook een minder zichtbare beperking: tokens. Hoe langer een gesprek wordt, hoe meer elke nieuwe vraag de volledige geschiedenis herleest en verbruikt.
Haar regel: geen lange geheugens laten aanslepen, een te zwaar geworden gesprek comprimeren of opnieuw opstarten, en afbeeldingen zelf uploaden in plaats van ze te laten genereren. De winst is dubbel, budgettair en ecologisch.
De grenzen om in gedachten te houden
Volgens Clara Materne zijn de grootste risico's niet technisch. Overmatige standaardisering komt op de eerste plaats: hoe meer je delegeert, hoe minder je redeneert. Ze is uitgesproken tegen kant-en-klare protocollen, in een vak waar individualisering de kern van het werk is.
Daarna volgen de illusie van juistheid van een goed geformuleerd antwoord, hallucinaties, fouten bij voedingssupplementen en moleculen, en verzonnen referenties. Ze weigert ook algoritmes die automatisch suppletie voorstellen op basis van een analyseresultaat.
Het vrije oordeel van de zorgverlener bewaren
De boodschap die ze de hele sessie herhaalde, past in één zin: de tool verlicht repetitieve taken, hij beslist niet in de plaats van de therapeut. Oordeel, individualisering en verantwoordelijkheid delegeer je niet.
Ze gebruikt AI trouwens eerder als tegenspreker dan als assistent: zodra haar verslag geschreven is, vraagt ze wat ze vergeten zou kunnen zijn. Soms opent het antwoord een spoor, soms is het zonder belang. In beide gevallen beslist zij.
Zoeken op objectieve criteria, zelf beslissen
Het is dezelfde logica als die van Simplycure: een catalogus van meer dan 4.500 producten en 250 merken, doorzoekbaar op objectieve criteria zoals de aan- of afwezigheid van een werkzame stof, het vergelijken van formules, de dosering. De tool stelt geen suppletie voor op basis van een klinisch beeld, en de gezondheidsgegevens uit de patiëntenvragenlijsten worden in Europa gehost.
Maak gratis je zorgverlenersaccount aan en test het zoeken op criteria bij je volgende aanbeveling.
