IMO: enkele basisbegrippen
Functionele spijsverteringsklachten behoren tot de meest voorkomende redenen voor een consult. Volgens dr. Laurent Fogel treft het prikkelbaredarmsyndroom (PDS) ongeveer 14% van de wereldbevolking. De Rome V-criteria, gepubliceerd in 2026, hebben het begrip buikongemak opnieuw ingevoerd: een patiënt met buikpijn of ongemak op meer dan drie dagen per maand valt vrijwel onder de definitie.
Als belangrijkste oorzaken van spijsverteringsklachten noemt hij de drie vormen van overgroei (waterstof-SIBO, IMO en ISO, de overgroei van producenten van waterstofsulfide), histamineproblemen en mestcelactivatie, dysbiose en parasitaire infecties. IMO is een overgroei van methanogene archaea, die methaan (CH4) produceren.
- Vaak aanwezig bij gezonde mensen: methaan wordt bij 30 tot 50% van hen gedetecteerd. Een ademtest wordt dus op klinische gronden aangevraagd, nooit blind.
- Bevorderende factoren: leeftijd, obesitas (de BMI correleert met uitgeademd methaan), herhaalde antibioticakuren (methanogenen zijn resistent tegen veel antibiotica), hypothyreoïdie en galinsufficiëntie.
- Dunne darm of dikke darm: de overgroei kan in beide zitten; in de dunne darm gaat ze logischerwijs samen met SIBO.
- Symptomen: trage transit, constipatie, pijn, een vol gevoel en een sterk opgezette buik. De eradicatie duurt vaak langer dan bij waterstof-SIBO, zeker bij hoge waarden.
De casus: een vrouw van in de veertig
Dr. Christian Boyer stelde een casus voor die hij uiterst ernstig noemt. De anamnese stapelt de risicofactoren op: geboren via keizersnede, geen borstvoeding, twee zwangerschappen gevolgd door diastase, de ziekte van Graves die twee jaar werd opgevolgd, een navelbreukoperatie met matje en abdominoplastie, en daarna meerdere antibioticakuren.
Bij het eerste consult is de constipatie ernstig, met afhankelijkheid van zetpillen en laxeermiddelen. De buik is voortdurend opgezet en pijnlijk, met een drukkend gevoel. De patiënte verdraagt geen fruit, de meeste groenten niet en geen vet, en volgt al lang een zeer beperkt dieet. Daarbij komen tekenen die wijzen op een trage schildklier: kouwelijkheid, koude handen en voeten, ochtendmoeheid, gewichtstoename, hersenmist.
Een nuttig klinisch detail: de constipatie verergert in de luteale fase. Progesteron ontspant de gladde darmspieren, vandaar meer constipatie in de tweede helft van de cyclus, en soms zachtere stoelgang tijdens de menstruatie, wanneer de hormonen dalen.
Een eerste ademtest in 2023 had geleid tot metronidazol vijf dagen per maand gedurende drie maanden, zonder effect. Een FODMAP-arm dieet gedurende twee maanden verminderde de opgeblazenheid, maar niet de constipatie of de opgezette buik.
De ademtest lezen
Dr. Boyer herinnert aan de controlepunten van een glucose-ademtest:
- De basislijn: waterstof moet onder 10 tot 15 ppm blijven als de voorbereiding goed werd gevolgd. Bij een uitgesproken IMO is de transit zo traag dat 48 uur voorbereidend dieet soms niet volstaat; soms is 72 uur nodig.
- Een hoog methaan vanaf de basislijn is niet abnormaal: het wijst vaak op een overgroei die ook de dikke darm betreft.
- Waterstof-SIBO: een stijging van minstens 15 ppm binnen de eerste 90 tot 120 minuten. Hier +26 ppm.
- IMO: geen stijging, maar één enkele waarde van 10 ppm of meer, op eender welk moment van de test, bij een patiënt met klachten. Hier een piek van 684 ppm na 15 minuten.
Dr. Boyer zegt nooit zo'n waarde gezien te hebben en besprak ze met dr. Mark Pimentel, die dat evenmin had. Moet dit bevestigd worden met een lactulosetest? Nee: glucose geeft minder valspositieve resultaten, en een positieve glucosetest bij een patiënte met klachten volstaat. Lactulose blijft eerder voorbehouden voor gevallen waarin glucose negatief is ondanks een sterk vermoeden.
Wat de andere analyses tonen
- Galzuren: de geconjugeerde primaire galzuren zijn zeer laag, net als DCA en de tertiaire galzuren (UDCA, TUDCA). De patiënte verteert vet slecht: het galtekort past bij het klinische beeld. Dr. Boyer haalt een pilotstudie bij 24 personen aan waarin UDCA, 100 mg driemaal per dag gedurende twee maanden, de dyspepsieklachten en het methaan verminderde.
- Kortketenige vetzuren: acetaat, propionaat en vooral butyraat zeer laag. Voorzichtig interpreteren: een laag butyraat kan constipatie in stand houden, maar constipatie verlengt ook de heropnametijd van butyraat. Zijn advies: uitproberen en de reactie van de patiënt opvolgen.
- Micronutriënten: foliumzuur aan de lage kant, zeer lage vitamine D, laag jodium en zink, vrij T3 en T4 onderaan de normen.
- Schildklier: vijf jaar na de ziekte van Graves heeft de patiënte anti-TPO- en anti-TG-antistoffen, zonder antistoffen tegen de TSH-receptor: een thyreoïditis van Hashimoto, met een eerder lage TSH die niet mag misleiden.
Waarom een elementair dieet
Bij zulke waarden leidt een theoretische berekening van het aantal nodige antimicrobiële kuren tot protocollen van een tot anderhalf jaar. Dr. Boyer overwoog daarom een elementair dieet: vloeibare voeding die uitsluitend bestaat uit glucose, aminozuren, middellangeketen-triglyceriden, vitamines en mineralen, die zeer snel worden opgenomen in het eerste deel van de dunne darm.
Hij steunt op een recente studie van het team van dr. Mark Pimentel en Ali Rezaie: bij 30 personen die positief testten op SIBO en/of IMO verlaagden twee weken elementair dieet, goed verdragen en zonder ernstige bijwerkingen, het methaan en de waterstof significant, met een genormaliseerde ademtest bij 73% van de patiënten.
Het mechanisme draait niet alleen om het uithongeren van bacteriën; vasten, nog radicaler, geeft die resultaten niet. Volgens dr. Boyer doet het elementaire dieet het volgende:
- het stimuleert fase III van het migrerend motorcomplex, de natuurlijke schoonmaak van de dunne darm tussen de maaltijden;
- het verhoogt de galstroom, een troef bij deze patiënte met een tekort;
- het activeert de slijmvliesimmuniteit, met meer IgA en IgG;
- het vermindert meer rechtstreeks bepaalde bacteriepopulaties, met name coliformen;
- het biedt een immunologische pauze: vrije aminozuren stimuleren het immuunsysteem niet, wat interessant is bij een auto-immuunterrein.
Zijn voorzorgen: niet bij ondergewicht of eetstoornissen; de caloriebehoefte berekenen (hier ongeveer 2.000 kcal per dag, in drie of vier porties) zonder uitgesproken tekort bij hypothyreoïdie; tijdens het dieet zijn alleen vitamines en mineralen toegestaan; en de controle-ademtest gebeurt de dag na de laatste portie, zonder vaste voeding vooraf.
Twee maanden voorbereiding vóór het dieet
Omdat de patiënte zeer fysiek werk doet, werd het elementaire dieet gepland in een rustigere periode. Intussen werd een eerste protocol opgestart.
Voeding
- Vasten tussen de maaltijden en 's nachts, zodat het migrerend motorcomplex zijn werk kan doen.
- Goed verteerbare koolhydraten (zoete aardappel, aardappel, rijst), beperkte peulvruchten, vezels uit FODMAP-arme voeding.
- Een iets meer plantaardig, aangepast eetpatroon: sommige zogenaamde methylotrofe archaea gebruiken gemethyleerde verbindingen, en voeding rijk aan choline en carnitine verhoogt de productie van trimethylamine. Verdragen plantaardige eiwitten (rijst- of erwtenisolaat), een beetje stevige tofu voor de isoflavonen.
- Zoveel mogelijk polyfenolen: zilvervliesrijst, kleurrijke groenten en fruit, bessen, druivenschil, citrusvruchten, cacao, groene thee.
Micronutritie
- Tekorten aanvullen: vitamine D, B-vitamines, zink, jodium in lage dosis, altijd gecombineerd met selenium gezien de Hashimoto.
- Magnesium als malaat, of een mengsel van citraat en malaat, dat dr. Boyer bij gevoelige mensen graag in een drinkfles oplost om de hele dag door te drinken.
- Butyraat, gedeeltelijk gehydrolyseerde guargom (PHGG, minstens vier maanden voor een effect op de methanogenese), triphala voor het zachte laxerende en prokinetische effect, en TUDCA voor het galtekort.
Nog vóór het elementaire dieet meldt de patiënte een duidelijk effect van butyraat op de constipatie, en ze voelt zich met deze combinatie al veel beter.
Voeding herintroduceren in vier fasen
Na het dieet "is het de volgende dag geen feest", benadrukt dr. Boyer. Hij past een geleidelijke herintroductie in vier fasen toe:
- Twee of drie dagen zeer verteerbare, niet-fermenteerbare voeding, dicht bij het voorbereidende dieet van de ademtest: rijst, goed gekookte aardappelpuree, gevogelte, gestoomde vis, een beetje olijfolie of geklaarde boter.
- FODMAP-arme groenten, goed gekookt en gemixt, en een beetje zelfgemaakte compote.
- Meer groenten en fruit, met beperking van de meest fermenteerbare.
- Een bredere herintroductie van de voedingsgroepen, zo nodig met een nieuwe test van gluten en zuivel.
Resultaten en vervolg
De controletest werd met lactulose gedaan in plaats van glucose, wat de vergelijking onvolmaakt maakt. De waterstof bleef positief en het methaan schommelde rond 100 ppm. Klinisch verbeterde de constipatie duidelijk: de patiënte heeft nauwelijks nog zetpillen nodig. De buik blijft opgezet, fruit en suiker veroorzaken nog steeds een opgeblazen gevoel, en de schildkliertekenen houden aan.
Het vervolg: sterkere ondersteuning van de schildklier met opvolging in functionele geneeskunde, cycli van natuurlijke antimicrobiële middelen (oregano, allicine, andere planten), een belangrijke ondersteuning van de galfunctie en een biofilmverstoorder. Bij sommige hardnekkige IMO, legt dr. Boyer uit, werken methanogenen samen met een schimmelpopulatie, en enzymen die bacteriële en schimmelbiofilm afbreken verbeteren soms duidelijk de daling van het methaan.
Herval beperken
Zo'n aanpak telt in jaren: minstens een tot anderhalf jaar vóór een mogelijke volledige eradicatie, ook al komt de verbetering veel eerder. Twee aandachtspunten op lange termijn:
- De schildklier: een niet-gecompenseerde hypothyreoïdie kan de klachten terugbrengen, zelfs na eradicatie.
- De darmdoorstroming: postoperatieve verklevingen verdwijnen niet, maar manuele therapieën (soft tissue mobilisation, abdominale osteopathie) kunnen helpen ze te verminderen, en triphala helpt de transit regelmatig te houden.
IMO of ISO: hoe beslissen?
Tijdens de vragenronde wees dr. Boyer op een valkuil: een bijkomende ISO (overgroei van producenten van waterstofsulfide). H2S-SIBO gaat meestal gepaard met ernstige diarree met aandrang en uitgesproken klachten buiten de spijsvertering; een overmaat aan sulfaatreducerende bacteriën in de dikke darm is discreter en kan zelfs constipatie geven.
Allicine, nuttig tegen methanogenen, is een organozwavelverbinding die een ISO kan verergeren. Zonder beschikbare test luidt zijn aanbeveling: start alsof het om een ISO gaat, met een zwavelarm dieet gedurende twee weken (een duidelijke verbetering binnen een week zegt al veel), polyfenolen (apigenine, granaatappel, resveratrol, guggulipiden), oregano, codonopsis en eventueel bismutzouten als magistrale bereiding voorgeschreven door een arts. Deze aanpak blijft compatibel met IMO, en een reactie op allicine (pijn, zwavelgeur) is op zich al informatie.
Over supplementen op basis van polyfenolen die de methaanproductie blokkeren, is zijn mening genuanceerd: ze verlichten de klachten snel, wat telt bij een aanpak van maanden, maar het zijn geen echte antimicrobiële middelen. Gebruik ze als aanvulling, nooit alleen.
Het webinar herbekijken
De volledige replay, met hoofdstukken, is gratis beschikbaar op de Simplycure Academy (in het Frans), met de herhaling over PDS, de casus stap voor stap en de vragenronde.
Bouw uw protocollen op Simplycure
Butyraat, PHGG, magnesium, selenium, vitamine D: op Simplycure vergelijkt u de vormen en doseringen van meer dan 250 laboratoria en stuurt u uw patiënt een aanbeveling van meerdere merken via één link, met één bestelling. Meer dan 15.000 therapeuten gebruiken het dagelijks. Maak gratis uw therapeutenaccount aan.





